Wątek polski
Na początku lat 70. w Polsce brakowało autobusów. Produkowany w Jelczańskich Zakładach Samochodowych Jelcz 042 był przestarzały, mało pojemny i niekomfortowy. Dlatego prowadzono prace nad konstrukcją uniwersalnego autobusu w wersjach miejskiej, lokalnej i turystycznej. Opracowano kilka koncepcji i prototypów.
Tymczasem w 1972 r. Edward Gierek odwiedził Francję. Rozmowy z przedstawicielami tamtejszego ruchu komunistycznego zainspirowały pierwszego sekretarza KC PZPR do pomocy znajdującej się wówczas w trudnej kondycji finansowej firmie Berliet. W efekcie pod koniec 1972 r. zakupiono licencję na produkcję autobusu Berliet PR100, który był na owe czasy jednym z najnowocześniejszych w Europie. Miał samonośną konstrukcję i bardzo nowocześnie zaprojektowane, przeszklone nadwozie. Widlasty silnik Diesla umieszczono z tyłu, co umożliwiło obniżenie podłogi do zaledwie jednego stopnia w pierwszych drzwiach i do dwóch bardzo niskich stopni – w drugich. Polska zakupiła licencję tylko na pojazd miejski i dlatego w umowie zawarto dodatkowo możliwość przeprojektowania w JZS konstrukcji miejskiego PR100 na potrzeby pojazdu turystycznego. Tak właśnie powstał model Jelcz PR110 IL i pochodne. Wyprodukowano też przedłużoną o metr wersję PR 110 z trzecimi drzwiami.
Opracował Piotr Muskała
