Praktyczny osprzęt i wyposażenie
Naczepy kurtynowe, zwane potocznie firankami, od lat należą do najlepiej sprzedających się odmian naczep. Tak dużą popularność zyskały przede wszystkim dzięki swej uniwersalności, polegającej na możliwości przewozu różnych rodzajów i wielkości ładunków. Mimo że najczęściej wybierane są wersje podstawowe firanek, to przybywa nabywców bardziej rozbudowanych wersji. Najczęściej są to odmiany wyposażone w tzw. coil-muldę – czyli otwierane zagłębienie w podłodze naczepy, umożliwiające łatwy i bezpieczny przewóz np. zwojów blachy, drutu czy papieru. Dzięki zagłębieniu w podłodze nie tylko uzyskuje się niższe położenie środka ciężkości, co pozytywnie wpływa na stabilność załadowanej naczepy, ale również do minimum ogranicza konieczne zabiegi związane z zabezpieczeniem i mocowaniem ładunku.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami na terenie UE wszystkie naczepy muszą być wyposażone w boczne osłony przeciwwjazdowe. Wielu nabywców – szczególnie naczep kurtynowych, izotermicznych i chłodni – w miejsce osłon montuje dodatkowe skrzynie. W zależności od potrzeb mogą one być wykorzystywane do transportu europalet, pasów zabezpieczających, wózków do palet czy dodatkowych demontowanych przegród ładowni. Na liście ponadstandardowego wyposażenia naczep coraz częściej można znaleźć wzmocnione podłogi, które umożliwiają wjazd do nich ciężkimi wózkami widłowymi.
Alternatywą dla naczep kurtynowych są naczepy furgonowe o otwieranych ścianach bocznych (na całej długości zamontowane są segmentowo otwierane drzwi). Konstrukcje tego typu od lat powszechnie używane są w Skandynawii. Zaletą tego rozwiązania jest duża szczelność i izolacja termiczna ładowni, co jest ważne w przypadku transportu produktów spożywczych, np. napojów.
Logistyka z podestem
Ostatnie lata przyniosły wyraźny wzrost zainteresowania naczepami przeznaczonymi do transportu dystrybucyjnego. W dużej mierze jest to zasługa rozbudowującej się sieci dyskontów spożywczych. Ze względu na usytuowanie wielu z nich w centrach miast wykorzystanie typowego zestawu naczepowego do zaopatrywania sklepów nie jest możliwe. Gdy dojazd do zaplecza sklepu jest szczególnie trudny, jedynym rozwiązaniem jest wykorzystanie ciężarówki, natomiast tam, gdzie jest więcej miejsca do manewrowania – można użyć ciągnika siodłowego z krótką, przeznaczoną do dystrybucji, naczepą. Tego typu naczepy wyposażone są najczęściej w dwie osie, z których przynajmniej jedna jest kierowana. Zazwyczaj w wyposażeniu – podobnie jak w samochodach w transporcie dystrybucyjnym – znajduje się tylny podest załadowczy.
Jak na większości europejskich rynków, także w Polsce najbardziej popularne są jednosegmentowe podesty załadowcze zamykające w pozycji transportowej tylną część nadwozia typu kontenerowego. W nadwoziach takich – w pozycji transportowej – platforma podestu może być zainstalowana zamiast drzwi lub bezpośrednio za nimi. To drugie rozwiązanie jest stosowane w pojazdach z zabudowami chłodniczymi wykorzystywanymi w dystrybucyjnym transporcie lokalnym. Zaletą tych podestów jest prosta, trwała, łatwa w konserwacji i naprawach konstrukcja. Większość tego typu podestów to modele o udźwigu od 1000 do 1500 kg, są jednak i takie odmiany, których udźwig dochodzi do 3000 kg, a platforma z powodzeniem wytrzymuje przejazd obciążonego wózka widłowego. Podesty takie często wykorzystywane są w logistyce napojów, gdzie powszechnie używa się elektrycznych wózków paletowych.
Podobnie jak w samochodach ciężarowych, także w naczepach jest możliwość zainstalowania podestu, którego platforma robocza (o konstrukcji segmentowej) składana jest pod podłogę pojazdu. Z technicznego punktu widzenia tego typu urządzenia stanowią najbardziej zaawansowane konstrukcje podestów załadowczych, co sprawia, że są także najdroższe ze wszystkich typów, proporcjonalnie najcięższe, a ich nośność z reguły nie przekracza 1500–2000 k.
Autor: Marek Rutka
