Nienormatywna logistyka. Planowanie projektu

Przygotowanie logistyczne transportu nienormatywnego obejmuje również dokładną analizę sposobu za- i rozładunku przewożonego ładunku (fot. Broshuis)

Odbiorcy ładunku pozostawiają elementy zarządzania logistyką w gestii dostawców i podwykonawców. Firmy te są w najlepszym położeniu, aby zarządzać tym specjalnym obszarem. Ostatnie trendy w sektorze przewozów nienormatywnych wskazują jednak na konieczność bardziej zintegrowanego podejścia. Odbiorcy oczekują większego skoncentrowania na wszystkich aspektach wpływających finalnie na ich działalność.

Wraz z lepszym zrozumieniem tych zagadnień uczestnicy całego łańcucha dostaw zaczynają dostrzegać przesunięcie w kierunku osiągnięcia wysokiego poziomu w zakresie bezpieczeństwa logistycznego. Na przykład już podczas opracowywania opakowania, w którym ładunek będzie transportowany, zaczyna się rozważać kluczowe kwestie, takie jak np. sposób zamocowania ładunku na pojeździe, zapewnienie eskorty, planowanie awaryjne, dopuszczalne kąty nachylenia drogi, konieczne kombinacje naczep i ciągników, jakość podłoża warunkująca warunki trakcyjne, punkty zwrotne.

Myślenie logistyczne

Gdy zespoły projektowe rozpoczynają pracę nad zasadami zarządzania logistycznego, we wczesnych etapach planowania do rozwiązania jest wiele problemów. Prowadząc rozmowy na temat realizacji samego zadania transportowego, sprawą nadrzędną dla wszystkich powinna być analiza komponentów logistycznych i kwestii bezpieczeństwa, a nie tylko kwestie techniczne związane np. z przebiegiem trasy i istniejącymi na niej przeszkodami. Ważne jest, aby już na tym wstępnym etapie wziąć pod uwagę zarządzanie ryzykiem i ująć to jako część kontraktu na wykonanie usługi.

Niektóre projekty transportowe stawiają wyższe wymagania logistyczne ze względu na rodzaj przewożonego ładunku (np. transport bardzo długich łopat turbin wiatrowych), w innych przypadkach przebieg trasy narzuca pewne ograniczenia (np. strome podjazdy, wąskie drogi i ostre zakręty) – tym samym przy ich organizacji konieczna jest dokładniejsza analiza. Późniejsze zmiany w trasach, modernizacja dróg, a nawet niezdolność dostawcy usług logistycznych do spełnienia norm bezpieczeństwa mogą mieć duży wpływ na końcowy efekt realizacji projektu. Włączenie do umowy standardów bezpieczeństwa i zapewnienie, że są one szczegółowo sprecyzowane i zostaną omówione podczas negocjacji kontraktu jest więc koniecznością.

Znajomość przeszkód na trasie i możliwości technicznych sprzętu daje sposobność wcześniejszego przygotowania się na trudne sytuacje (fot. Broshuis)

Szczególnie istotne jest, aby dostawca ładunku (producent, klient) zapoznał dostawcę usług transportowych z oryginalnym dokumentem badania trasy już na etapie przetargu, aby umożliwić określenie prawidłowego przebiegu trasy. Wybrany usługodawca powinien następnie wykonać próbę przed rozpoczęciem właściwej dostawy ładunku do odbiorcy.

Planowanie projektu

Zarządzając ryzykiem w transporcie ładunków nienormatywnych, należy podjąć rozsądne starania, aby uwzględnić liczne czynniki wpływu. Przede wszystkim należy ocenić poziom kompetencji dostawcy usług logistycznych – firmy transportowej realizującej przewóz ładunku, uwzględniając także jej historię wypadkowości i umiejętności kierowców. W podobny sposób powinno się ocenić firmę odpowiedzialną za ewentualny pilotaż na trasie. Znając wielkość i ciężar ładunku oraz terminy dostaw, można też odpowiednio wcześnie wystąpić o zezwolenia w odpowiedniej kategorii.

Z punktu widzenia zleceniodawcy warto ocenić, czy dostawca logistyczny i podwykonawcy transportowi są dobrze przygotowani przed planowaną fazą dostaw, czy ich pojazdy są w stanie zrealizować przewóz danego ładunku, mają odpowiednie wyposażenie i parametry techniczne. Oceniając trasę przejazdu, trzeba zwrócić uwagę, czy poszczególne odcinki nadają się do przejazdu transportu nienormatywnego ze względu na wymiary i stan techniczny. Chociaż przewóz ładunków nienormatywnych odbywa się przeważnie w godzinach nocnych, to konieczne jest zminimalizowanie jego negatywnego wpływu na bezpieczeństwo innych uczestników ruchu oraz stwarzane przy tym utrudnienia w ruchu.

Długie ładunki to nie lada wyzwanie, zwłaszcza gdy na trasie napotykamy ostre zakręty, zwężenia lub przeszkody infrastrukturalne (fot. Nord24.de)